Bazen Herşey Saçmalar

bazen herbok çok pis saçmalıyo be. sanki böyle hani konuşmak istemediğin zaman herkesin araması gibi. kaldıramayacağında bütün saçma sapan şeylerin üstüne yığılması gibi filan. ya da hiç gerek yokken her türlü iyi şeyin başına başına gelmesi.

yani sayın hayatım, zaten güzel gidiyosun, iyiliklerini sakla, zor zamanlarda lazım olur di mi?
yok anacım. tasarruf filan hiç anlamıyo öküz.

yani sevgili blogger kardeşim ne bok yesem bilemiyorum. şimdi say desen sayılmaz, çöz desen çözülmez, saçmasapan benim dışımda şeyler hepsi ama şey gibi hani, böyle halka halkalar mesela ben ortasında duruyorum filan. benim yüzümden değil belki hiç bişey ama kıçıma batıyo. yok.
batmak değil, üstünde oturuyorum gibi.

artık o kadar olmayacak şeyler oldu ki hayatımda daha n'olabilir acaba diye beklerken tak diye bişey daha oluyo. yok lan artık çüş diyorum.


nefesimi tutuyorum, tamam fiki, geçicek kızım diyorum.
geçmiyo anunakoyyum.

son 5 aydır filan bokumla oynuyorum gibi.
o yüzden kusura bakmayınız efem; ellerim kirli, kimseye bulaşmasın deyü yazmıyorum buraya da.
değil mi ki kötü şans bulaşıcıdır :)

o zaman bir rubai attırayım diyorum ortaya;

evde bir kedim var fekat siyah değil,
odamda bir aynam var fekat kırık değil,
başucumda da bir at nalı, ters değil.
neden geldi lan bunlar benim başıma
onun bunun değil!

gibi mesela.
bu da olmaz ki şimdi.
ne biliyim ben biramı içeyim diyorum.

bi de sevgilimin babası ölmüş. herşey bitti, daha ne olcakki derken. al çocuğum bi tane de burda diye hop kucağıma. gidemiyorum yanına. neden?
benım de babam evleniyor çunku.

bilmem bi ironi var mı.
herşey komik.
herşey bazen saçmalıyor.