Bogyphobia

Aman bu ara saçma sapan çocukluk korkularıma geri dönmüş vaziyetteyim. Sanki yatağın altından öcü çıkıverecek gibi geliyor. Kafamı sokuyorum yorganın altına, sanki orada bana bişi olmazmış gibi, aynı 5 yaşındaki halim gibi, elimi kolumu iyice gömüyorum içeri, korkuyorum, çarpıntı başlıyor. Hele ki evde yalnızsam uyumam mümkün değil. Bildiğin sıçırtacak hale getiriyor beni.

Harbiden şaka gibi bi insan olma yolunda emin adımlarla ilerliyorum ve kimse beni

durdurmuyor. ha bi de geyik konusu olmak kaldı.

Lan çok ciddi bişi yaşıyorum diyorum olm. Bi psikoloğa filan görünmem lazım

.Artık ilaç mı verir, 6 ay konuşur mu, hipnotize mi eder, bana bir.

Ama hava kararınca başlıyorum korkmaya, evin bi koltuğuna sinip tir tir korkmaya başlıyorum.

Bazen dışarı çıkıyorum, lan çıkıyorum da girsem eve nasıl gircem ki geri. Ya girince bişi görürsem. Hassktr.

Girmiyorum ki, başka bi arkadaşa gidiyorum, bizim internetimiz kesildi diyorum, evde yemek yok diyorum, uyduruyorum bişiler.

Ben böyle değildim lan, cesurca, eşek gibi yatar uyurdum, alırdım kediyi, hırsızdan korkuyosam saklardım bilgisayarı münasip bi yere, yatar zıbarırdırm yani. Kedi olmasa da uyurdum gerçi.

Yeni çıktı bunlar yeni.Ahh zavallı aptal Fiki aahhh.. neler geçiyo küçük beyninden lan!

olm inanmıyorum ki ben öyle şeylere bi de, düşünüyorum, saçma ya

ni. Bi de bi sike inanmıyo addediyorum ya kendimi. Yani hakkaten de inanmıyorum aslında, o en çok korktuğum anda bile dua etmiyorum, edemiyorum. saçma lan diyorum, ama korktuğun şey daha saçma işte salak karı.

sabah kalkınca, hava aydınlanınca la ne salağım ben diyorum, ama hava yine kararıyor ki gece. Sonuç olarak anlıyorum ki ben aslında karanlıktan korkuyorum. Işık açık bırakıp da yatsam daha bi salak hissedicem kendimi.

Onçün hiç yatmıyorum, sabah oluyo, ancak. Bi de mesela uyucam diye yatıyorum da gözümü kapatıyoruumm, 1 dk geçmiyo şak açıyorum, güya yakalıcam ya bugimeni. Hay angut, hay gerizekalı. Hırsız sanki m"ö"barek.

Bi de sabah ezanından çok korkuyorum ben. Hemen kalkıp ışıkları açıyoruym. Işık açınca öcüler gidiyolar ya. La diyorum milyar insan var yalnız yaşayan, niye bi sen korkuyosun.

Yok ya çok ilkel bi yaşam formuyorum ben, her geçen gün daha iyi anlıyorum bunu. Bilinçaltım ve hayalgücüm benden hızlı ve güçlü hareket ediyor bu aralar. Yakında aya tapmaya başlayabilirim, şaşırmayın diye söylüyorum.
Bununla bu gider;